سلام به صبح ٬ سلام به شب ٬ سلام به بخت ٬ سلام به عشق ٬ سلام به دوست
می خواهم دوباره آشتی کنم با تمام چیزهایی که به راحتی از دستشان دادم
می خوام دوباره زنده بمانم و زندگی کنم
با عشق و با معرفت
خدا برای تو می نویسم تا بدانی ... جمله ی آشنایی است برایم ٬ ولش کنید ٬ می نویسم خدا تا بدانم چقدر این روزها تو را از یاد برده بودم و فکر می کردم که خیلی تنهام ٬ آخ که چقدر احمق بودم ٬ خدا تو همیشه بر سرم ناظری و هیچ وقت مرا از یاد نبرده بودی و من ... ههه ٬ فکر می کردم مرا از یاد برده ای ٬
ببخش مرا خدایا چون تو را از یاد برده بودم و فکر می کردم خودم هستم که زندگی را می سازم ٬ آری می نویسم برای تمام کسانی که می دانستند من در اشتباهم و من را آگاه کردند ٬ حال هر کدام با طریقی خاص و مخصوص به خود ٬ پدر با دعوا ٬ مادر با گفتگو ٬ دوستانم با قهر ٬ آخ که چقدر احمق بودم ٬ راست می گفتند که باید از خدا بخواهم نه از بنده ی خدا ...
می گویند که خدا هر چه بخواهد به آدم عطا می کند ولی من اعتقاد دیگری نیز دارم که آدم هر چه بخواهد و برایش تلاش کند خدا به او عطا می کند .
دلم برای روزهاوسال های گذشته تنگ شده روزاهایی که تمام طول هفته را به انتظار ۵شنبه میگذروندم تا به شب هیئت برسه و دوباره بگم :امشب دراین حوالی یک بنده ناله دارد /گرابرو بریزی دیگرچه چاره دارد .روزایی که عشقم به اهل بیت خالصانه و بی ریا بود اما حالا چییییییی؟؟؟؟؟؟؟؟؟فقط ادعای خادمی و محب بودن رو دارم اون روزا اگه یه شب هیئت رو ازدست می دادم اشفته و پریشان میشدم اما.....ازدیروز این شعر معروف جناب قلم عشق که همتون بارها شنیدنش تو ذهنمه و میگم واقعا اللهم عجل لولیک الفرج گفتنم فقط زبونی شده
فریب ما مخور آقا دروغ می گوییم
به جان حضرت زهرا دروغ می گوییم
چه ناله ای چه فراقی چه درد هجرانی
نیا نیا گل طاها دروغ می گوییم
تمام چشم براهی و انتظار و فراق
و ندبه های فرج را دروغ می گوییم
دلی که مامن دنیاست جای مولا نیست
اسیر شهوت دنیا دروغ می گوییم
زبان سخن ز تو گوید ولی برای مقام
به پیش چشم خدا هم دروغ می گوییم
کدام ناله غربت کدام درد فراق
قسم به ام ابیها دروغ می گوییم
خلاصه ای گل نرگس کسی به فکر تو نیست
و ما به وسعت دریا دروغ می گوییم
اما حقیقتا حالم از این مدل رفتارخودم و افرادی که اینجوری هستن بهم میخوره قصه ما دقیقا مثل قصه اون افرادی هست که در واقعه کربلادر نزدیکی کربلا روی تپه ها نشسته بودند
و می گریستند و برای سلامتی و پپروزی امامشان دعا میکردند
اما هیچکدومشون به سمت سپاه امام نرفتند...
چه فرقی میکنه که درمقابل امام شمشیر زده باشی
یا دشمن امام را با سکوت یاری کرده باشی؟
آيا هیچ وقت شده كه در خلوت خود بر فتنهها، مصيبتها، انحرافها و... كه در زمان غيبت گريبانگير اهل ايمان ميشه، گريه كنيم؟ آيا تاكنون اتفاق افتاده كه با همة وجود سنگيني مصيبت غيبت رودرك كنيم و در نبود امام زمانمان از ته دل ناله سر دهيم؛ نالة مادري كه عزيز خود را از دست داده است؟یا فقط ادعا داریممممممم ؟؟؟؟خدایا کمک کن دلم عاشق وافعی اهل بیت بمونه


.jpg)
